Pokolenie Gen X-G, znasz wyniki badań?

Pokolenie Gen X-G, znasz wyniki badań?

Wyniki badań jednoznacznie i nieodwołalnie pokazują, że młodzi Innuici zamieszkujący interior Grenlandii spędzają znacznie mniej czasu w kawiarniach niż ich rówieśnicy w środkowej Europie, także w Polsce! Ta niesamowita tendencja została przez odkrywców nazwana „Syndrom Gen X-G”.

Temat wymaga dalszych badań, ale kluczowe pytania wymagają natychmiastowych odpowiedzi:

– czy pracodawcy są gotowi na to wyzwanie?!

– czy ustawodawcy już pracują nad zmierzeniem się z tą nadchodzącą rewolucją filozofii życia?!

– jak zderzyć filozofię pokolenia Gen X-G z tradycyjnym polskim dobrostanem określanym „Pollitra”?! (LINK)

Co MOŻNA ZAŁOŻYĆ, że MOGŁO mieć wpływ na tę niesamowitą tendencję? Jak sądzisz?

PS głosy, że wpływ może mieć mniejsza liczba kawiarni w interiorze Grenlandii niż w Warszawie będą natychmiast piętnowane jako hejt intelektualny i wyraz braku zrozumienia potrzeb młodych ludzi, jakże odmiennych od hejtujących w ten sposób dziadersów

PPS miłośnikom legend XYZĘĄ, przypominam jedno z pojęć powszechnie przecież znanych: na pytanie sędziego „Dlaczego pan to robi?” oskarżony odpowiada „Bo mogę!”. No właśnie, jedni mogą, więc robią, inni nie mogli, więc nie robili.

Fot. Igloo Cafe w Indiach, Reuters, Aditi Ahuja

Previous Wywiad w "Wyborczej", przywództwo i pokolenia
Next Organizacja spotkań: zasady skuteczności

Powiązane wpisy

Inne

Strzał we własną stopę jako cel biznesowy?

Mój zasadniczy cel współpracy z liderami można określić jako biznesowy strzał w stopę. Ten cel charakteryzuję krótko i otwarcie już na etapie wstępnych rozmów i podejmowania decyzji. Brzmi następująco: „Masz

Inne

Indeks Ksiąg Nakazanych, cz.28, Dunbar

R.DUNBAR, CZŁOWIEK.BIOGRAFIA, Copernicus Center Press Prof. Robin Dunbar wszedł do powszechnego obiegu za sprawą zaproponowanej przez siebie tzw. Liczby Dunbara, czyli przybliżonej liczby trwałych i pogłębionych relacji międzyludzkich pojedynczego człowieka

Inne

Indeks Ksiąg Nakazanych, cz.8, Dehaene

STANISLAS DEHAENE, JAK SIĘ UCZYMY?, Copernicus Center Podtytuł „Dlaczego mózgi uczą się lepiej niż komputery… jak dotąd”. Autor łączy dwa ważne obszary. Po pierwsze jest naukowcem, profesorem Katedry Eksperymentalnej Psychologii