Koronawirus – zestaw racjonalisty

Koronawirus – zestaw racjonalisty

Koronawirus przyszedł i do nas. Inaczej być nie mogło. Zaczynam zauważać, że emocje zaczynają nam rosnąć i pojawia się coraz więcej nerwowych komentarzy oraz niepewności. Niestety, jest to też pożywka dla tworzenia plotek, potęgowania ich, rozprzestrzeniania nieprawdziwych wiadomości i tworzenia teorii spiskowych. Ludziom nerwy idą w górę i nie bardzo sobie z tym radzą. Najczęściej niepokoją się tym, czego nie wiedzą (więc dopowiadają sobie i te dopowiedzenia są zawsze złe) i na co nie mają wpływu (więc są to nerwy bezproduktywne).

Proponuję zracjonalizować swoją obecną sytuację i systematycznie udzielać sobie odpowiedzi na poniższy zestaw pytań. Ich spokojna lektura może pomóc opanować myśli i działania. No i zająć się tym, na co mamy wpływ zamiast przepalać się tym, na co wpływu nie mamy.

  1. Czy jestem chory?
  2. Czy w mojej rodzinie jest ktoś chory?
  3. Czy w mojej dzielnicy jest ktoś chory?
  4. Czy mam dostęp do wody, prądu, gazu, Internetu?
  5. Czy mogę komunikować się z innymi przez sieć i telefon?
  6. Czy mam jedzenie?
  7. Czy  mogę je uzupełniać?
  8. Czy działa pogotowie, straż, policja itd.?
  9. Czy działają władze lokalne i państwowe?
  10. Czy na ulicach w mojej okolicy jest bezpiecznie?
  11. Czy wiem, jaki wpływ moje emocje wywierają na najbliższych?
  12. Czy moi najbliżsi potrzebują mojego spokoju (np. dzieci, rodzice)?
  13. Jestem dla nich emocjonalnym obciążeniem czy wsparciem?
  14. Czy mam wpływ na sytuację świata, Europy i całego kraju?
  15. Co mogę realnie zrobić? Tu i teraz
  16. Czy mogę ograniczyć wychodzenie z domu i kontakty do minimum?
  17. Czy zamiast rozmyślać nad niejasną przyszłością mam się czym zająć w domu? Wzmacnianie relacji z najbliższymi (masz na to wreszcie czas!!), czytanie, filmy, muzyka, dawno odkładane hobby, gotowanie, wirtualne podróże po światowym muzeach, ćwiczenia fizyczne, wyspać się wreszcie, medytować, wspierać poprzez sieć dalszą (geograficznie) rodzinę i znajomych itd.; potraktuj ten czas jako niezwykłą okazję do zatrzymania się i robienia tego, na co nie miałeś (pozornie) czasu i odwagi.
  18. Czy swoją postawą w mediach społecznościowych przyczyniam się do wspierania spokoju, czy zwiększam niepewność propagując niesprawdzone pogłoski (brat szwagra męża siostry słyszał, że ktoś znajomemu opowiedział o pielęgniarce z Chin, która… )

Dodaj następne w tym samym stylu, czyli mierzalna i konkretna ocena mojego najbliższego otoczenia, ocena, co mogę ZROBIĆ tu i teraz. Dla najbliższych i dla siebie.

Sugeruję też lekturę innego artykułu, który obecnie nabrał niezwykle silnej wymowy:

„Jadą na Ciebie Tygrysy. Co robisz?”

Previous Motywacja. Ile można kręcić korbą...?
Next Rozmowa w gazeta.pl, jak myśleć i działać na rynku pracy

Powiązane wpisy

Autorefleksja

Dystans a nasze wybory etyczne; miękki kręgosłup

Kwestii, co wpływa na nasze wybory etyczne poświęciłem już kilka publikacji. Punktem wyjścia była zainicjowana przeze mnie jeszcze w 2018 roku dyskusja w przestrzeni LinkedIn pod tytułem „A gdyby Hitler

Autorefleksja

Co to jest planowanie swojego życia?

Decyzja, że wyruszam w ocean. Nie na wariata jednak. W miarę sensownie przygotowany: zapasy, dostępne mapy, analiza doświadczeń innych żeglarzy. Do tego z jakimś wstępnym celem, jakimiś Indiami. Sam ocean

Autorefleksja

Luddyzm XXI w., czyli AI zabierze wszystkim pracę

1. „Innowacje mogą tylko ulżyć ludziom […] Praca zawsze się znajdzie, choć konieczne może być uczenie się nowych, nieznanych zawodów”. Te słowa napisał Gottfried Wilhelm Leibniz w liście z… 1699