Zmiana kultury na rozkaz? Od poniedziałku rano…

Zmiana kultury na rozkaz? Od poniedziałku rano…

Podczas pewnej dyskusji, w której brałem udział, padło pytanie, czy można wprowadzić zmianę kultury firmowej odgórnie, na rozkaz. Pojawiła się teza, że można, szczególnie w organizacjach z natury (?) hierarchicznych, ustrukturyzowanych, jak np. wojsko lub… spółki skarbu państwa. Padła nawet nazwa jednej z tych spółek jako przykład udanej zmiany kultury nakazanej odgórnie i karnie wdrożonej przez wszystkich.

Pozwoliłem sobie wtedy wyrazić wątpliwości. Zmiana kultury wiąże się z wprowadzeniem nowych pojęć oraz zmiany postaw i zachowań na wszystkich szczeblach. To z kolei jest procesem wymagającym czasu oraz wielokrotnego upewniania się, jak te pojęcia każdy interpretuje (czy tak samo!) i jakie konkretnie zachowania mają z nich wynikać na każdym poziomie i stanowisku. A później ćwiczyć, ćwiczyć, ćwiczyć. Im większa organizacja, tym więcej czasu taki proces może zająć, by uznać go za utrwalony, by zaszła realna zmiana kultury.

Jeżeli zarząd nakaże, by wszyscy byli zorientowani na codzienne udzielanie informacji zwrotnej, empatyczni, asertywni, gotowi do wychodzenia poza swoją podstawową rolę, klientocentryczni, szanujący się wzajemnie, liderowali demokratycznie, wspierająco, wzmacniająco, [wpisz kolejne oczekiwania zarządu], to:

– ogromna część, jak nie większość, przytaknie i powie „Właśnie taki już jestem, super!”

– zinterpretuje każdy z tych postulatów i odpowiadające mu zachowania po swojemu, do tego tak, jak mu/jej wygodnie (patrz punkt pierwszy).

Stawiam tezę, że wspomniany dekret zarządu jest warunkiem koniecznym, ale nie wystarczającym. Bez jednoznacznego i stałego wsparcia zarządu proces się rozejdzie po kościach. Za to sam dekret to ledwie pole startowe procesu, który wymaga dalszej systematycznej pracy i szkoleń. Z moich doświadczeń wynika, ze nawet w niedużych organizacjach (wręcz kilkunastoosobowych) potrzeba minimum pół roku, by zauważyć trwałe zmiany i ich wpływ na wyniki firmy (nie zapominajmy, że o to też chodzi).

Jeden z takich procesów opisałem w osobnym artykule Co zrobić, żeby ludziom chciało się chcieć?” (LINK).

No i tutaj najbanalniejsze z banalnych CTA jednak pasuje: a co mówią Twoje doświadczenia? Najlepiej z odwołaniem się do przykładów.

PS na zdjęciu przedstawiciel zarządu likwidujący na rozkaz biurokrację…

Previous Drwale też mogą leczyć! Według drwali
Next LinkedIn fejsbuczeje? Co Ty wiesz o fejsie...

Powiązane wpisy

Przywództwo

Dyrygent: złe przywództwo, idealne do kopania?

W dyskusjach o przywództwie w biznesie regularnie przywoływany jest (i krytykowany) model zarządzania a la dyrygent orkiestry symfonicznej. Że niby jednocześnie zarządza wszystkim i wszystkimi, wchodzi w każdy drobiazg, osobiście

Przywództwo

Czego uczy Drużyna Pierścienia? Cz. 1 z 2

Od razu się wytłumaczę. Tytuł jest prowokujący i metaforyczny. Po lekturze artykułu tytułowa Drużyna Pierścienia ma nam po prostu przypominać dwa ważne zagadnienia przywódcze (bo nie nauczy nas niczego). Zagadnienia,

Przywództwo

Użyckiego Skala Przywództwa (patrz poziom 7!)

Od kilku lat widzę postępujący chaos w dyskusjach na temat jakości przywództwa. Autorzy rosnącej lawinowo liczby postów używają w sposób nieskoordynowany przeróżnych określeń, nazw, przymiotników mających wzmacniać ich jakże odkrywczy