Co robisz, żeby nie oszaleć i stres Cię nie zjadał?

Pytanie nieco przewrotne, bo nie tylko o szaleństwo chodzi z nadmiaru pracy, obowiązków, bodźców oraz zderzania oczekiwań i potrzeb (także emocjonalnych) z rzeczywistością. Szaleństwo jest na końcu, za to wcześniej stres, oko lata, nerwowy człowiek jest, na dzieci krzyczy, a każdy komentarz w soszialach odbiera jako atak.

Oto jedna z moich metod. Mam szereg innych, ale o tych kluczowych już pisałem (książki, gry, filmy, góry, …) i nie ma się co powtarzać. To bardzo ważna metoda, bez niej amba. Im dłużej żyję, tym większą jej wagę widzę.

Oto ona:

– mniej powagi, więcej autoironii, bez kija wiadomo gdzie.

Zdjęcie ilustrujące post, z ostatniego wyjazdu w góry, właśnie takie stany pokazuje. To ja w roli gitary prowadzącej, kolega z tyłu „zapodaje” wokal (albo w głowę się puka na mój widok 🙂 i żyje się łatwiej, zapewniam. Także na nizinach.

No więc, co robisz, żeby Ci oko nie latało, stres obniżać i się nie nakręcać po byle komentarzu pod postem?