WORK-LIFE BALANCE, ale daliśmy się wrobić…

Co byś zrobił z podarowaną od jutra 25. godziną doby? Jeśli rozpędziłeś się z listą czytanie, filmy, rodzina, odpoczynek, sport, podróże itd., to wyhamuj. Wierzę, że intencje są zacne, ale najprawdopodobniej byś ją zajeździł tak samo, jak obecne 24h. A po roku byśmy musieli błagać o 26.

Dlaczego Work-Life Balance to ślepa uliczka? Bo przeciwstawia pracę całej reszcie życia. Konserwuje więc fatalne podejście, że koncentrujemy się na pracy, a w resztce pozostałego czasu upychamy całe życie. Praca kontra Życie.

Efekt: jesteśmy w podwójnej pułapce i podwójnie sfrustrowani:

– pracy i tak nigdy nie dogonisz (ile razy szedłeś spać w poczuciu „wszystko załatwione”?) – frustracja non stop
– żyjemy w poczuciu winy w stosunku do rodziny, siebie i społeczności, że za mało poświęcamy na to czasu i uwagi (a deklarujemy, że „Rodzina jest najważniejsza”) – frustracja non stop.

I tak bez przerwy latami. Trzeba zmienić metodę postępowania.

O przesłanki powyższych twierdzeń oraz sposoby wyjścia z tego zaklętego kręgu odpytywała mnie p. Sylwia Kołczyńska na spotkaniu zorganizowanym przez Klub Inteligencji biznesu. Pełny zapis rozmowy w LINKU poniżej. Zapraszam do odsłuchania.